Doe nu je bestelling via onze SponsorKliks link >>>
Toggle Bar

Groepsagenda

Kijk in de agenda hieronder voor een overzicht van alle activiteiten van Scouting Fons Olterdissen. Kijk wanneer de verschillende speltakken opkomst hebben of wanneer het gebouw verhuurd is. Via het menu kunnen de verschillende kalenders worden aan- of uitgezet. 
Disclaimer: De kalender is afhankelijk van input van derden. De kalender kan derhalve fouten bevatten!

Zijn familie
De vader van Fons Olterdissen is Heinrich Hermann Olterdissen werd op 15 juni 1827 in Emden bij Hannover geboren. Als 16 jarige is hij in 1842 in Maastricht gelegerd. Later, in 1850, keert hij terug naar Maastricht en gaat wonen aan de Hoenderstraat.  Fons Olterdissen zijn moeder wordt op 21 oktober 1832 in het Zeeuwse Veere geboren met de namen Alida Hendrica Femina Verhoeff.  De broer van Hendrica is tabaksfabrikant aan de Bouillonstraat. Hermann Olterdissen is er boekhouder. Het is de plaats waar ze elkaar leren kennen. Op 21 oktober 1857 trouwen ze in de Lutherse kerk in de Hondstraat. 

Het echtpaar begint een sigarenzaak aan de Boschstraat 963, nu 105. Het is er eenvoudig. De meeste klanten komen uit de smalle straatjes in de buurt. Het is de tijd dat Regout er zijn fabrieken heeft. Er worden acht kinderen geboren waarvan er slechts twee in leven blijven, Guus en Fons. De anderen sterven tussen de 3 maanden en 7 jaren na de geboorte. Fons wordt als zesde kind geboren op 12 december 1865 en krijgt de namen Alhonse Victor.  Hij wordt op 22 december 1865 in de Luherse kerk gedoopt. 

Zijn broer Guus werd vijf jaar eerder geboren, op 7 maart 1860. Hij kreeg de namen Gustaaf Adolf. Op 21 augustus 1900 trouwt Guus met May, een zus van Henri Goovaerts, een vriend van Fons te Sint Pieter. De beide broers hebben het altijd samen goed kunnen vinden en betekenden dan ook veel voor elkaar. Guus werd musicus en uiteindelijk onderdirecteur bij de stedelijke muziekschool. Guus en May krijgen in 1901 één zoon, Herman Siegfried. Deze krijgt later een verhouding maar daaruit worden geen kinderen geboren. Hiermee sterft de familienaam Olterdissen in Maastricht uit. May sterft op 56-jarige leeftijd in 1926.  Guus zelf sterft in 1942 en wordt begraven op de begraafplaats van het Witte Vrouweveld. In 1962 worden zijn stoffelijke resten overgezet naar de Algemene Begraafplaats aan de Tongerseweg bij zijn broer Fons. 

Herman Siegfried is enige erfgenaam van zijn vader er daarmee ook van Fons Olterdissen. Met de erfenis wordt onzorgvuldig mee omgesprongen. Zo koopt bijvoorbeeld de huishoudster de zegelring speciaal gemaakt voor Fons, tot vier keer toe op bij de bank van lening te Utrecht. De vele toneelstukken worden voor een appel en een ei verkocht. De originele handgeschreven stukken van de opera ‘Kaptein vaan Köpenick’  werd voor slechts ƒ 60,= verkocht. Als Fons 8 jaar is sterft zijn vader. De moeder zet de sigarenhandel voort onder de naam: “Madame de Weduwe Olterdissen”. Ze verhuizen in 1870 naar de Markt 24 waar de zaak 54 jaar later, 1924, wordt verkocht. 10 Maanden nadat ze gestopt is met de winkel sterft de moeder van Fons op 91-jarige leeftijd. Zowel in de geboortewoning van Olterdissen als de woning aan de Markt is een gedenksteen van Fons Olterdissen geplaatst die nog steeds aanwezig is.

In die jaren heeft Fons zijn moeder veel geholpen achter de toonbank. Hij hield veel van haar en dat mocht iedereen weten. Hij noemde haar: “mie leef aajdsje” of “’t zielke vaan miech” of ook wel “mie good aaijd meerke”. 

Zijn opleiding
Op de hoek van de Sint Jacobsstraat en Lantaarnstraat is de Stadslagere school. Twee leerkrachten, twee kwekelingen geven les aan de 148 leerlingen. Fons is er een van. Fons zei er ooit eens over: "het was er somber, de lokalen waren gewit met een zwarte lambrizering. Er waren zwarte banken, zwart bord, zwarte inktpotten, zwarte kachel, zwarte kolenbak, zwarte raamkozijnen en voor je een zwarte lei om op te schrijven. Het gaat goed met hem, zeker twee maal wordt hij verkozen tot beste leerling van de klas. Een hele eer want jaarlijks komt de burgemeester van de stad op bezoek om de beste leerling van de klas een prijs te overhandigen. De hele school wordt dan opgepoetst en ieder is op zijn opperbest gekleed. Een vriend van Fons, Henri Goovaerts, die zijn vader heeft, een huis- en decoratieschildersbedrijf. Samen zijn ze gepassioneerd tekenaars en schilders. Henri zet Fons dan ook aan om zijn talent verder te ontwikkelen. Fons besluit decoratieschilder te worden. Met een studiebeurs die hij heeft weten te krijgen bij ‘Departement Maastricht van de Maatschappij tot Nut van het Algemeen’ kan hij in 1883 naar de Rijksschool voor Kunstnijverheid gaan te Amsterdam. Hij gaat dan ook in Amsterdam wonen. Later komt zijn vriend Henri Goovaerts bij hem wonen. Die heeft besloten om kunstschilder te worden. 

Hij is een serieuze student en helpt tijdens zijn studie mee om decoraties te schilderen in het in aanbouwzijnde Rijksmuseum. Cuypers is een van zijn leraren. Welke decoraties van hem zijn is onbekend gebleven en zal dat ook wel blijven. In 1922 wordt alles overgeschilderd. Na vijf jaar studie ontvangt Fons Olterdissen in 1888 het diploma “Decoratieve schilderkunst”. Hiernaast ontvangt hij ook de akte Tekenen Lager Onderwijs. Hij gaat verder studeren voor een akte MO. Hij zakt voor dit examen en moet terug omdat zijn beurs niet meer verlengd wordt.

Zijn beroep
Fons Olterdissen zit vol idealen. Hij wil in zijn geboortestad Maastricht de kunst weer laten bloeien. Hij richt daartoe een schildersschool op voor schilders, ontwerpers en decorateurs. De school begint met 4 leerlingen en Fons mag zich directeur noemen.  Lesgeven is niet zijn sterkste kant, de onderwijsinspecteur heeft veel op zijn manier van lesgeven aan te geven. Hij was erg chaotisch en er werd verteld dat hij sloom en zeurderig sprak. Maar hij kon wel goed vertellen, vooral over de historie van Maastricht. Om de arme de kans te geven zich te ontwikkelen, richt kapelaan Rutten in 1889 het eerste patronaat op van Nederland. De Tekenschool van Olterdissen licht in dezelfde lijn en wordt een onderdeel van het patronaat. Olterdissen en Rutten hebben vele gemeenschappelijke interesses. Olterdissen staat klaar om, vaak ten kosten van zichzelf, de vele arme arbeiderskinderen van Maastricht te voorzien van eten en kleding. Soms zelfs onderdak. Hij gaat naar bazen om conflicten uit te spreken. 

De gedrevenheid van Olterdissen raakt velen. Zo ook Jonkeer Victor de Stuers. Hij wordt geraakt als zijn leerlingen op hun vrije dag in een ijzig koud lokaal zitten te oefenen met tekenen. Het resultaat is dat er geld en huisvesting komt om de ideeën van Olterdissen verder te verwezenlijken. De school blijft toch armoede. De school bestond bij het 25-jarig jubileum uit 8 leraren en 200 leerlingen die voor een ambacht leren. Er waren leerlingen bij die 17 jaar graag aan de school verbonden bleven. Fons Olterdissen hoeft geen salaris van de school maar ontvangt zijn inkomsten door te helpen in de sigarenwinkel van zijn moeder. Daar hielp hij met name als er markt was.

Op schildergebied zelf is hij ook actief bezig geweest. Een van zijn schilderwerken was ‘Beroemde Maastrichtenaren' een doek van 4 bij 6 meter dat hij in stilte heeft gemaakt  Een doek dat veel bewondering kreeg maar uiteindelijk op de zolder van het Stadhuis kwam om jaren later op de vuilnisbelt terecht te komen. Een enkel stuk kwam in het museum. In 1922 is hij medeoprichter en hoofdredacteur geweest van het gerenomeerde tijdschrift De Nedermaas dat tot 1941 verschenen is. Een tijdschrift dat ging over de historie van Limburg. Hij tekende ervoor maar heeft er ook voor geschreven. Of hij hiervoor een rijk salaris vroeg is nog maar de vraag.

Zijn afscheid
Joseph Keyzer, een vriend van hem waarmee hij o.a. De 'Kaptein vaan Köpenick' schreef’ had een brandstoffenhandel. De zaak ging echter failliet en een openbare verkoop was het gevolg. Het raakt Olterdissen diep. Keyser wil naar Amerika gaan om een nieuw bestaan op te bouwen. Hij leent van Olterdissen ƒ 17.000,=. Keyzer vertrekt per derde klas naar Venlo om van daaruit eerste klas naar Amerika te gaan. Daar wordt hij succesvol zakenman. Olterdissen hoort nooit meer iets van hem en kan opdraaien voor de schuld.  

Olterdissen is arm en diep gekwetst. De bank wil geld zien. Zijn grootste zorg is dat zijn moeder mee wordt getrokken in de affaire. Van een provisiekast die door de Broeders wordt gevuld en een gratis stukje vlees van de slager moet hij het hebben. En ondanks dat blijft hij anderen mensen eten geven. Vanaf zijn geboorte was hij gereformeerd. Pas in 1921 is hij in alle stilte katholiek geworden. De weg naar het katholicisme heeft een groot gedeelte van zijn leven bezig gehouden. Tijdens het scheren snijdt hij zich. De bloeding is niet meer te stoppen.  In het ziekenhuis wordt belroos geconstateerd, een ziekte waar je in die tijd aan kon sterven. Zes weken verblijft hij in het ziekenhuis. Het gaat weer iets beter met hem. Hij wordt hoofdredacteur van het blad 'De Nedermaas' waar hij ook het logo van ontwerpt. Daarbij geeft hij kunstgeschiedenis in Sittard en wordt gevraagd om de regie van een spel op zich te nemen voor de Heiligdomsvaart van 1923.  Het gaat niet meer zoals vroeger, uitgeblust. Hij voelt zich ook bedreigd en draagt altijd een dolk bij zich. Voor wie hij bang is kan hij niet zeggen. Tijdens een nacht krijgt hij last van koorts en wordt de dag erna in het Calvarieberg ziekenhuis opgenomen met belroos.  Het gaat slecht met hem en wordt in een apart kamertje voor besmettelijke ziekten gelegd. Zondag, 24 februari 1923,  om 13.00u sterft Fons Olterdissen. Helemaal alleen in het kamertje, met gevouwen handen. 

Enkele dagen later volgt op een regenachtige dag zijn begrafenis vanuit de Servaaskerk. Een indrukwekkende gebeurtenis waarbij vele mensen aanwezig zijn. Te voet werd hij gedragen naar de begraafplaats aan de Tongerseweg. De Mastreechter Staar zingt er een lied.  In september van dat jaar wordt zijn grafmonument onthuld, gemaakt door Charles Vos. In zijn geboortehuis aan de Boschstraat en het huis waar hij vele jaren daarna werkte in de sigarenwinkel van zijn moeder, is een plaquette aangebracht.  En zo zijn er vele jaren na zijn overlijden nog altijd tekens en herinneringen die Fons Olterdissen met al het respect dat hij verdient, eren.

Foto's van Fons Olterdissen door de jaren heen:

myFlickr

Gebouw huren?

Voor reserveringen of meer informatie vul dit formulier in! We nemen dan zo snel mogelijk contact met u op.
Velden met een * zijn verplicht.
captcha
Opnieuw laden